Hormonalna terapia menopauzalna (HT)
Hormonalna terapia menopauzalna polega na uzupełnianiu niedoboru hormonów płciowych
w okresie menopauzy. Jej celem jest łagodzenie objawów klimakterium oraz poprawa jakości życia i codziennego komfortu funkcjonowania.
Kwalifikacja i dobór terapii
Dobór leczenia jest zawsze indywidualny. Poprzedza go szczegółowy wywiad lekarski oraz kompleksowe badanie ginekologiczne z badaniem cytologicznym, a także badanie ultrasonograficzne narządu rodnego i piersi. W razie potrzeby zalecane są dodatkowe badania, aby terapia była bezpieczna i optymalnie dopasowana do stanu zdrowia Pacjentki.
Wskazania do HT
Terapia stosowana jest w celu:
- zmniejszenia objawów menopauzy (np. uderzeń gorąca, zaburzeń snu, wahań nastroju),
- poprawy samopoczucia i jakości życia,
- ograniczenia odległych skutków niedoboru estrogenów, w tym osteoporozy i zmian miażdżycowych.
W przypadku atrofii urogenitalnej możliwe jest zastosowanie miejscowej terapii dopochwowej.
Schematy i formy leczenia
Stosuje się terapię:
- sekwencyjną — z kontrolowanymi krwawieniami,
- ciągłą — bez krwawień.
U kobiet z zachowaną macicą estrogeny łączone są z progestagenem ochronnym. Po usunięciu macicy zwykle stosuje się monoterapię estrogenową.
HT dostępna jest w różnych postaciach:
- plastry i żele przezskórne,
- tabletki doustne,
- preparaty dopochwowe.
Bezpieczeństwo terapii
Istnieją przeciwwskazania do stosowania HT, m.in. czynna choroba nowotworowa, przebyta lub aktualna choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie choroby wątroby czy niewyjaśnione krwawienia z dróg rodnych. Możliwe działania niepożądane są zwykle łagodne i w razie potrzeby wymagają modyfikacji preparatu lub dawki.
Czas stosowania
Czas terapii ustalany jest indywidualnie — od kilku miesięcy do kilku lat — w zależności od objawów i potrzeb Pacjentki.